Koos Deltakoos

In de zomer van 1994 had ik een week vakantie over en besloot wat actiefs te gaan doen met een vriend van me. Het werd een weekje zeilvliegen bij “Sportiek” een doe-vakantie reisbureau. Bij Argentat langs de Dordogne kregen we van 7.00 tot 10.00 uur les van een Franse lokale schoolhouder. Met drie woorden engels probeerde hij ons de basisprincipes uit te duiden: run-run-run, pull-pull, push-push. De eerste dag kwam ik een meter los en dacht; Dit is het.  Vreemd dat ik het vliegen pas zo laat ontdekte. Het vliegen sloot naadloos aan bij de dagdromen die ik vroeger had als ik met mijn ouders weer eens een berg afdaalde in de alpen. Met verzuurde bovenbeenspieren fantaseerde ik dan hoe heerlijk het zou zijn van de berg af te zweven. In Nederland heb ik bij, toen nog Bob en Diederik verder gelest in ’95. Veel regen en weinig vliegen. Wel herinner ik me goed de verhalen van Diederik over spannende vluchten die hij gemaakt had. Ik zag het helemaal voor me. De weg naar brevet 2 vond ik eindeloos duren en temperde mijn enthousiasme ook wel. Ik herinner me heel goed de eerste start zonder instructeur. Een rampe in de sneeuw bij Samoen..Perfecte condities maar jeetje wat was dat moeilijk om eraf te rennen. Sindsdien zit er een flinke stijging in het aantal vlieguren. Andre Disselhorst enthousiasmeerde me voor het wedstrijdvliegen en in ‘98 deed ik voor het eerst mee met het NK. Ik had het geluk dat ik direct met het team van Aart, Mike, Diederik en Frans mee kon doen. Veel geleerd van die jongens, vooral het vertrouwen dat de taken haalbaar waren. Er werd niet gesproken over uitzakken, maar in hoeveel tijd het te doen moest zijn. Het wedstrijdvliegen heeft mijn grenzen verlegd en ik heb gemerkt dat er veel meer mogelijk is dan ik vroeger dacht. Voor dat ik het wist was ik lid van de kernploeg. Afgelopen jaren is het aantal vlieguren per jaar gestegen naar 150 tot 175 uur. Ook de afstanden en aantal malen op goal is gestegen. Inmiddels is het 2005 en sta ik op de 27e plaats op de Wereldranglijst. In 2003 lukte het om een lang gekoesterde droom te verwezenlijke: een wereldrecord met een Duo. Een driehoek van 25 km bij chamonix. In 2004 lukte het eindelijk om ook Nederlands Kampioen te worden.